กุมภาพันธ์ 20, 2010 1.16
วันที่ 19 มิถุ 08
.
.
.
ในที่สุด ก็ได้มาละ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
หลังจากทนฟัง เจ๊ คนนั้นเทศมา3ชม
.
.
.
หลังจากสอบภาคปฎิบัติตกมา 2 รอบ
.
.
.
หลังจากยืน (และนั่ง) รอมาครึ่งวัน
.
.
.
ได้มาละ
.
.
.
เสียเวลาไปเดือนนึง
.
.
.
รันทดยิ่งนัก
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ขับกลับบ้านละ ด้วยความเหนื่อย
.
.
.
.
.
เห้อ
.
.
.
.
.
เหม่อลอย
.
.
.
.
ฟุ้งซาน จนตกไม้เอก
.
.
.
.
.
อ๊ะ เพลงนี้
.
.
.
ไม่ได้ฟังมานานเท่าไหร่ละ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เพลงนี้
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ใหนบอกว่าจะไม่ร้องไห้อีกแล้วไง…
.
.
.
.
.
เอาอีกละ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ต้องใช้เวลาเท่าไหร่ถึงจะลืมเค้าได้?
.
.
.
.
.
ต้องใช้เวลาอีกนานเท่าไหร่
.
.
.
ถึงจะลืมว่าเราลืมเค้าได้?
.
- 1 comment
- Posted under ไม่มีหมวดหมู่


Permalink #
MYNT.
กล่าว
มันก็เกิดขึ้นบ่อยเนอะ
เวลาที่เราฟังเพลงเก่าๆ ที่มันอยู่ในช่วงเวลาที่เรามีคนนั้น
มันทำให้ rewind กลับไปคิดถึงช่วงเวลาดีๆ ตอนนั้นได้
& ill go back and read the old post
during exam week yuu
keep it up na jaaa
miss u xx